7 september 2007

Hilde Crevits vertelt de kroniek van een ministeriële hernia:

 

Je zou het als romanschrijver niet bloedstollender kunnen bedenken. Eerst op je verjaardag de eed als minister afleggen en precies twee maanden later door een acute hernia getroffen worden. In amper zestig dagen van de hemel naar de hel. De Torhoutse Hilde Crevits ondervond het allemaal aan den lijve, maar kranig als ze is, is ze alweer goed op de been. De kroniek van een ministeriële hernia, verteld door de politica zelf.

Op 28 juni is Hilde Crevits 40 jaar geworden en uitgerekend die dag mocht ze in Brussel de eed afleggen als nieuwe Vlaamse minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur. Ze nam nauwelijks vakantie, want ze wou zich zo snel mogelijk in de materie inwerken en haar kabinet in de juiste plooi laten vallen. Op 28 augustus – een donderslag bij heldere hemel – diende ze echter met een acute hernia in het Torhoutse Sint-Rembertziekenhuis opgenomen te worden. Een ingreep die gelukkig perfect verliep.

 

Zaterdag 25 augustus

Hilde Crevits.: „Ik voelde al enkele dagen pijn en ongemakken aan mijn onderrug en vooral aan mijn rechterbeen, dat sterk tintelde. Toch werkte ik het programma van die zaterdag af. Ik ging onder andere spreken voor een groep Schotten in Zonnebeke, waar een oorlogsmonument onthuld werd, en opende in het natuureducatief centrum De Otter in Woumen een mooie tentoonstelling. Ik moest bij het stappen mijn rechterbil geregeld met mijn handen meetrekken, want ze speelde me parten.”

 

Maandag 27 augustus

„Eerst mijn werk als minister uitvoeren en dan om 19 uur zitting van de gemeenteraad in Torhout. Ik voelde me al bij al prima, al was de tinteling in mijn rechterbeen toegenomen. Ik had die morgen ook last gehad om – letterlijk – uit bed te geraken. Er leek iets niet helemaal oké te zijn.”

 

Dinsdag 28 augustus

„Toen ik ’s ochtends thuis in de badkamer mijn haar stond te drogen, werd ik plots getroffen door een helse pijn. Ik schreeuwde het uit. Het was net alsof er duizend messen in mijn rechterbeen werden gestoken. Na een tijdje had ik dan weer geen enkel gevoel meer in dat been. Er zat niets anders op dan me naar het plaatselijke Sint-Rembertziekenhuis te laten brengen. De voorziene helikoptervlucht boven de grindwinningsgebieden in het Limburgse Kinrooi werd geannuleerd. In plaats daarvan kwam ik met stekende pijn in een ziekenhuisbed terecht. Een scan bracht de realiteit aan het licht.: ik was getroffen door een acute hernia. Enkele spuiten hielpen me de nacht doormaken, maar de pijn bleef aanhouden.”

 

Woensdagmorgen 29 augustus

„Er was geen ontkomen aan: ik moest dringend geopereerd worden. ’s Ochtends werd de ingreep al meteen uitgevoerd. Ik wil de chirurgen Dirk Dauwe en Carsten Schoellner van harte bedanken voor hun deskundigheid en toewijding. Ook de vriendelijke en vakbekwame verpleegkundigen verdienen alle lof, net als anesthesist Stefaan Gouwy, die me voor de operatie in dromenland bracht. Ik heb ooit samen met hem in de leiding van KSA Torhout gestaan.: bij de oudsten, de hernieuwers.”

 

Woensdagavond 29 augustus

„Ik was alweer goed wakker en voel me prima. Mijn chauffeur Marc Casteleyn bracht me enkele dossiers, die ik even doornam en waarvan ik documenten ondertekende. Het leven van een minister mag niet lang stilvallen…”

 

Vrijdag 31 augustus

„Na twee goede nachten en een rustige donderdag kreeg ik op vrijdagmorgen even na 11 uur hoog bezoek. Vlaams minister-president Kris Peeters kwam langs met een ruiker bloemen en lekkere wijn. We praatten een halfuurtje, onder andere over de Vlaamse begroting en de politieke toestand. Ik beloofde om er alles aan te zullen doen om een week later de ministerraad bij te wonen. De minister-president kreeg deskundige uitleg over mijn herniaoperatie. Daar zorgde orthopedist Dirk Dauwe voor.”

 

Zaterdag 1 september

„Ik mocht ’s middags naar huis. Mijn man Kris had in de woonkamer een elektrisch verstelbaar bed voor me geïnstalleerd. Ik mag staan en liggen, maar een aantal dagen niet zitten. Onze living bevindt zich op de eerste verdieping en dus was het trappen doen. Dat lukte beter dan verwacht. Ik probeerde wat te werken en ter ontspanning een boek te lezen. Ik voelde me nog moe, maar was bijzonder blij weer thuis te zijn.”

 

Dinsdag 4 september

„De Weekbode kwam langs voor de allereerste foto na mijn operatie. Ik zag er wat tegen op, want ik ben enkele kilo’s vermagerd en zag er nog bleekjes en getrokken uit. Logisch, want ik was nog niet eens een week geleden geopereerd. Gelukkig verliep de foto-opname vlot. In de namiddag werkte ik weer wat. Donderdag wou ik opnieuw naar Brussel vertrekken en vrijdag de ministerraad bijwonen. Het leven gaat door, al lag het heel even stil. Mag ik hierbij iedereen bedanken die me in die bange dagen van dichtbij of veraf genegen is geweest.? Het heeft me geholpen om me er doorheen te slaan. Jammer dat ik maandenlang niet meer zal kunnen joggen. Fietsen mag wel. Dan zullen we dat maar doen zeker?”

 

Johan Sabbe

 

 

De allereerste foto van minister Hilde Crevits na haar herniaoperatie. Amper zes dagen na de ingreep ziet ze er alweer prima uit. Wat vermagerd, maar klaar om er opnieuw tegenaan te gaan. Ze poseert bij een prachtig boeket: de intussen al wat verlepte rode rozen die ze van haar kabinetsmedewerkers gekregen heeft.

© Foto JS

 

Het ging er vorige vrijdag, bij het bezoek van Vlaams minister-president Kris Peeters aan minister Hilde Crevits, gemoedelijk aan toe tussen de politicus (rechts) en orthopedist-chirurg Dirk Dauwe. Laatsgenoemde gaf uitleg over de operatie. De rugaandoening waarmee de Torhoutse minister te kampen had, wordt een discushernia genoemd. Ons skelet bestaat uit een groot aantal wervels, waartussen telkens een schijfje kraakbeen te vinden is. Die zogenaamde tussenwervelschijf kan echter scheuren. In het geval van Hilde Crevits was het scheurtje zo diep, dat de ‘stroperige’ kern van de schijf ging uitstulpen. Een zenuw werd geraakt, met hevige pijn tot gevolg. Vandaar ook het branderige gevoel in haar been.: het ging om een zenuw die tot in de voet loopt. Deze ergere vorm van hernia kan door chirurgen gelukkig verholpen worden. Zo is de patiënt, letterlijk en figuurlijk, weer snel op de been.

© Foto JS

"

Categorie: 
 

Volg mij ook via

twitter

Foto's op Flickr

www.flickr.com
hilde.crevits' items Go tohilde.crevits' photostream