13 juli 2007

Marc Casteleyn chauffeur van minister Hilde Crevits

 

Marc Casteleyn moet als nieuwe chauffeur van Vlaams minister Hilde Crevits discretie respecteren: "Het wordt horen, zien en zwijgen".

Nog even en Torhoutenaar Marc Casteleyn rijdt met een auto met een E-nummerplaat rond. Vanaf half juli ruilt hij zijn job als kwartier-overste in de Brugse gevangenis in voor die van chauffeur van Vlaams minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur Hilde Crevits. Een werk dat een grote zin voor verantwoordelijkheid en discretie vergt. En geduld, veel geduld, want niet alleen rijden, maar ook wachten wordt zijn deel.

Marc (39) woont met zijn vrouw Wendy Demuydt (35) en hun drie zonen Yoni (13), Tiemen (11) en Egon (9) in de Industrielaan 45. Tot 1991 heeft hij als onderhoudsmecanicien in Flandria-Superia in Zedelgem gewerkt en daarna korte tijd bij de betoncentrale van Charles Hollevoet in Torhout. Sinds september 1992 is hij cipier in de Brugse gevangenis.: penitentiair beambte, zoals dat officieel heet. Hij is kwartier-overste in de afdeling van de beklaagden en kort-gestraften.

Al van jongs af is Marc brandweerman. Hij behoort als eerste sergeant en ambulancier tot het Torhoutse brandweerkorps. Zijn vader Georges Casteleyn (72) uit de Sneppestraat 28 – gepensioneerde stadswerkman en getrouwd met Palmyre Dieryckx (73) – is eveneens jarenlang in de brandweer actief geweest. Ook de drie broers van Marc zijn trouwens brandweerman: Paul in Hooglede, Geert in Beveren-Waas (waar hij beroepskracht is) en Dirk in Zwevezele. En – hoe kan het anders – Marcs oudste zoon Yoni is lid van de plaatselijke jeugdbrandweer.

„Ik heb mijn werk in de gevangenis tot nu toe graag gedaan, al is de agressie vanwege een aantal gedetineerden ten aanzien van de cipiers sterk toegenomen”, zegt Marc. „Als chauffeur van onze Torhoutse minister word ik vanuit justitie gedetacheerd, wat betekent dat ik – mocht Hilde Crevits op een gegeven moment geen minister meer zijn – probleemloos naar mijn werk in de gevangenis kan terugkeren. Ik ben bijzonder blij dat Hilde mij als chauffeur in dienst neemt. Ik vind dit een eer en zal haar vertrouwen niet beschamen. Ik kijk er reikhalzend naar uit. Straks mag ik aan het stuur van haar dienstwagen plaatsnemen. Voorlopig is dat de Volvo waarin Yves Leterme als minister-president werd rondgevoerd.”

Uiteraard heeft Marc de beslissing om voor de job van ministerieel chauffeur te solliciteren, samen met zijn vrouw genomen. „Wendy werkt als bejaardenhelpster in het rusthuis Ter Linde in Gits”, zegt hij. „Mijn nieuwe beroep houdt een grote uithuizigheid en onregelmatige werkuren in. Dat zal invloed op ons gezinsleven hebben. Wendy weet dat, maar staat pal achter mijn keuze. Ik zal in de mate van het mogelijke in de stedelijke brandweer actief blijven, al zal ik overdag niet meer aan interventies kunnen deelnemen. ’s Nachts blijf ik paraat. Ik ben ook lesgever aan de West-Vlaamse Brandweerschool, een opdracht die ik wellicht zal moeten afbouwen. Mijn ambulancewerk zal ik eveneens op een laag pitje dienen te zetten.”

Op doordeweekse dagen vertrekt Hilde Crevits kort vóór 6 uur vanuit Torhout naar Brussel en keert pas ’s avonds laat huiswaarts. „Het worden korte nachten, maar ik zie er niet tegen op”, aldus Marc. „Als ik me ergens voor engageer, doe ik dat voor de volle honderd procent. Het wordt ook dikwijls wachten tijdens vergaderingen of plechtigheden die de minister bijwoont. Toch zal ik me zeker niet vervelen. Wellicht kan ik intussen wat eenvoudig administratief werk voor haar verrichten of anders lees ik wel een beetje. Ik ben tevens van plan om Brussel grondig te verkennen. Ik wil als chauffeur zo snel mogelijk vlot mijn weg in de hoofdstad vinden.”

 

In de auto stilte in acht nemen

Als cipier en brandweerman diende Marc het beroepsgeheim te respecteren. Ook nu, als ministerieel chauffeur, zal hij de discretie hoog in het vaandel moeten voeren. „Het wordt horen, zien en zwijgen”, verzekert hij. „Ik heb daar geen moeite mee. Ik kan zwijgen als een graf. Ik besef tevens dat ik een voorbeeldfunctie heb: ik wil geen verkeersovertredingen begaan. Ik ben sowieso een voorzichtige chauffeur. Een zware voet heb ik niet. Het is belangrijk dat de minister heelhuids ter bestemming komt, hé. Haar veiligheid primeert. Meestal zal ze in de auto aan het werk zijn, dus moet ik de stilte in acht nemen. Gewoonlijk zet ik muziek op als ik met de auto rijd, maar in haar aanwezigheid zal ik dat uiteraard niet doen. Tenzij ze er zelf om vraagt uiteraard. De klant is koning!” (lacht)

En de files? „’s Morgens en ’s avonds zou dat moeten meevallen. We vertrekken vóór het drukste verkeer naar Brussel en komen pas na de avondspits terug. Staan we toch eens in de file, dan zal ik niet nerveus worden. Ik ben rustig van aard. Het heeft geen zin om je voor zoiets op te winden.”

Hoeveel kilometer Marc straks per jaar met de ministeriële wagen zal afleggen? „Daar heb ik geen flauw idee van”, zegt hij. „Misschien wel 150.000.km of meer. Het wordt niet alleen tussen Torhout en Brussel pendelen, maar ook heel Vlaanderen doorkruisen. Een voordeel is dat Hilde en ik in dezelfde stad wonen. In principe ben ik de zondag vrij, maar in nood kan ze me snel bereiken.” 

 

Johan Sabbe

"

Categorie: 
 

Volg mij ook via

twitter

Foto's op Flickr

www.flickr.com
hilde.crevits' items Go tohilde.crevits' photostream