26 februari 2018

Kamperen

 

Het begint met één ouder die het startschot geeft. In een mum van tijd staat er een rij. Ze organiseren zich, met ­afroeprondes, inschrijvings­lijsten, spelletjes en alles wat ze kunnen bedenken om de tijd te verdrijven en de kou te bestrijden. In Grimbergen is het schoolkamperen weer begonnen. Alles om ervoor te zorgen dat de kinderen naar de school van keuze kunnen. Geen polaire vortex die hen tegenhoudt.

Nochtans is zowat iedereen het erover eens dat dit geen oplossing is. In grotere steden, waar het probleem helemaal uit de hand liep, is er intussen een oplossing uitgedokterd. Met voorkeurslijstjes, aanmeldpunten en een toewijssysteem dat met voorkeuren, broers en zussen en de so­ciale mix probeert rekening te houden. Niemand is er echt gelukkig mee, maar het kamperen is tenminste gestopt.

Dat systeem in heel Vlaanderen invoeren, is vooralsnog niet gelukt. Vlaams onderwijsminister Hilde Crevits (CD&V) vroeg het Vlaams Parlement zich over een oplossing te buigen, maar daar is het overleg helemaal vastgelopen. CD&V en Open VLD willen in de scholen ook een paar plaatsen voorbehouden voor kwetsbare groepen, N-VA wil daar niet van weten. En dat blijkt niet enkel het beginpunt van de discussie, maar ook het eindpunt te zijn. Was het parlement niet de plek waar de meningen niet enkel botsen, maar uiteindelijk ook compromissen opleveren? Blijkbaar dus niet.

De schaarste verdelen kan niet door iedereen tevreden te stellen. Wie zijn zin krijgt, vindt het een prima systeem. Wie uit de boot valt, vindt het systeem op niets trekken. Je kan alleen proberen om een min of meer rechtvaardig systeem te vinden waarbij niet op voorhand vaststaat wie wint of verliest.

Kamperen beantwoordt daar niet aan. Niet ­iedereen kan het zich permitteren om vier, vijf dagen alles te laten vallen. De ouders die dagenlang de kou trotseren, geven blijk van een enorm engagement tegenover hun kinderen. Maar dat betekent niet dat de ouders die dat niet kunnen, minder geëngageerd zijn. Rechtvaardig kan je dit dus echt niet noemen.

Een parlement dat zichzelf serieus neemt, zou daar toch een betere oplossing voor moeten kunnen vinden?

Liesbeth Van Impe

Inhoud ↑

Categorie: 
 

Volg mij ook via

twitter

Foto's op Flickr

www.flickr.com
hilde.crevits' items Go tohilde.crevits' photostream