De CD&V-top geeft niet op. De partij blijft eisen dat de federale regering een compensatieregeling opzet voor de 800.000 coöperanten van Arco. De zeven kandidaten om Wouter Beke op te volgen als partijvoorzitter hebben een fiche toegespeeld gekregen met wat ze moeten zeggen over het Arco-dossier. 'Daarin hebben heilige Hilde en professor Geens de hand', wordt smalend gezegd in de partij. Daarmee worden Vlaams minister Hilde Crevits en federaal minister van Justitie Koen Geens bedoeld.

De 'Arco-fiche' verwijst naar een arrest van het Gerecht van de Europese Unie, een onderdeel van het Europees Hof van Justitie. Dat oordeelde in december vorig jaar dat de Europese Commissie in 2014 haar boekje te buiten ging toen ze bij de vernietiging van een eerste compensatieregeling de Belgische regering meteen ook verbood alternatieve vergoedingssystemen uit te werken. Dat verbod maakte het uitwerken van een plan B, afgesproken in 2014 in het regeerakkoord van Michel I, erg moeilijk. Want hoewel premier Charles Michel (MR) in het Zomerakkoord van 2017 het engagement van de regering nog eens uitdrukkelijk bevestigde, was daarvan nog niets in huis gekomen toen zijn regering in december 2018 viel.

Dat belangrijke obstakel is nu echter van de baan, luidt de interpretatie van CD&V. Dus kan de afspraak worden gehonoreerd dat er een vergoeding komt van 600 miljoen euro voor de Arco-coöperanten, of zo'n 40 procent van de geleden schade. 'Het is alleen maar omdat de regering is gevallen dat daar geen uitvoering aan is gegeven', staat op de Arco-fiche van CD&V.

Zo eenvoudig is het echter niet. Elke nieuwe compensatieregeling voor de Arco-coöperanten moet stroken met de Europese regels. Grosso modo zijn er twee manieren. De eerste is dat de federale regering hen vergoedt met geld uit de begroting. De kans is echter groot dat de Europese Commissie dat opnieuw ziet als illegale staatssteun. Bovendien kunnen andere voormalige Dexia-aandeelhouders zo'n regeling aanvechten wegens ongelijke behandeling.

De tweede manier is dat de regering de staatsbank Belfius, de voormalige Dexia Bank België, inschakelt. Maar de Europese Centrale Bank (ECB) staat als bankentoezichthouder niet toe dat financiële middelen van de bank worden gebruikt om een politiek akkoord uit te voeren. Belfius mag dat geld niet zomaar uitbetalen, er moet een klare juridische grond voor zijn. Die is er momenteel niet.

Sommigen voeren aan dat Belfius deels verantwoordelijk is voor het debacle, omdat de bank vroeger Arco-aandelen zou hebben verkocht zonder de beleggers voldoende op de risico's te wijzen. Belfius betwist dat en roept ook de verjaring in. Als grond voor een ruime minnelijke schikking voor alle Arco-coöperanten, zoals enkele actiegroepen zouden willen, is dat trouwens wankel zolang Belfius geen rechtszaak daarover heeft verloren.

Belfius heeft al gezegd financieel te willen bijdragen tot een oplossing door een uitzonderlijk dividend uit te keren aan de overheid, die het geld vervolgens kan gebruiken om de Arco-coöperanten te vergoeden. Maar dan zitten we weer in het eerste scenario, met de bijbehorende juridische obstakels.

De CD&V-top zadelt haar zeven kandidaat-voorzitters op met een beladen erfenis door hen nagenoeg te verplichten het Arco-dossier weer op tafel te leggen bij onderhandelingen over een nieuwe federale regering. Het resultaat dreigt weer te zijn dat CD&V haar belofte aan de Arco-coöperanten niet kan houden.

N-VA-voorzitter Bart De Wever verklaarde kort voor de verkiezingen van mei 2019 nog dat de kans onbestaande was dat de Arco-coöperanten vergoed zouden worden. 'Al jarenlang dwingt het regeerakkoord ons te zeggen dat een oplossing mogelijk is, terwijl we weten dat het juridisch niet kan', zei hij.

Dat CD&V dat verlies nooit heeft willen pakken, vond De Wever nog het strafste. 'Dit is morbide. CD&V blijft zeggen dat de vergoeding er met haar komt. Maar ze komt er niet. En ze weet het. Dat is op de rand van wat je moreel kunt noemen.'

HET ARCO-DOSSIER IN EEN NOTENDOP

Arco was het beleggingsvehikel van de christelijke werknemersbeweging.

Door de ondergang in 2011 van Dexia, waarvan Arco een kernaandeelhouder was, verloren 800.000 coöperanten samen 1,5 miljard euro.

Een regeling van de regering om de coöperanten te vergoeden werd in 2014 door Europa vernietigd omdat ze verboden staatssteun zou zijn.

Ondanks de vele juridische obstakels is CD&V sindsdien altijd blijven ijveren voor een alternatieve compensatieregeling.

WIM VAN DE VELDEN EN STEFAAN MICHIELSEN

Copyright © 2018 Mediafin. Alle rechten voorbehouden

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.