1 De Wevers vetorecht

De verandering werkt, luidt de huisslogan van N-VA. In de grond is daar niks verkeerds aan. 't Zijn tenslotte de dommeriken die nooit van gedacht veranderen. Maar het moet gezegd: niemand is daar zo bedreven in als voorzitter De Wever. Een week geleden stemde zijn partij mee het inschrijvingsdecreet. Nooit meer zouden de ouders kamperen aan de schoolpoort. De computer zou de plaatsen toewijzen. Gedaan dus ook met de vrije keuze van de ouders. En dat was buiten de waard gerekend, in casu Bart De Wever. Hij wil zo snel mogelijk van dat decreet af, ook al betekent dat kamperen aan de poort. Het zal toch wel een Europees record meningsverandering zijn. Onderwijsexpert Koen Daniels weet het nu ook, net als Ben Weyts eerder met het rekeningrijden. Afgevoerd, hoogst persoonlijk door de voorzitter. Een heel parlement mag een wet stemmen. Als Bart De Wever het er niet meer eens is, moet die weer geschrapt. Het Vlaams Parlement is zoiets als de Verenigde Naties: de N-VA heeft er vetorecht.

2 Crevits blijft overeind

De kiescampagne is losgebarsten, en zie: er is vooralsnog door niemand met modder gegooid. De eerste duels verliepen beleefd en correct. De concullega's luisterden en durfden niet onderbreken. Het moet zijn dat de oproep van Gwendolyn Rutten tot de voorzitters voor een hoffelijke campagne toch aangekomen is. Zien hoe lang het duurt, want naast de Open Vld-politica zat John Crombez in 'VTM Nieuws' te zweten om tussen te komen. Maar hij durfde niet. Voorlopig. In 'De Zevende Dag' zaten twee minister-presidenten naast elkaar. De Wever en Crévits, met open é zoals De Wever haar noemt. Vijf jaar geleden zat daar Marianne Thyssen en ze werd door de N-VA'ers letterlijk afgemaakt. Dat zal met Crevits niet gebeuren. Daar zat iemand die zich door De Wever niet liet doen. Het zal wel geholpen hebben dat ze een thuismatch speelde, het onderwijs. Zij heeft uiteraard de expertise op dat terrein en niemand rekent het haar persoonlijk aan dat ons onderwijs in verval is. Maar er is wel veel werk aan. Zeer veel.

3 Een waar hellhole

Als iets in Brussel een 'hellhole' is, dan wel het Noordstation. De urine druipt er van de muren. Bewoners, transmigranten en illegalen doen er hun gevoeg in de gangen. Het heeft alles van een oud Frans toilet uit de middeleeuwen. Wie er rondloopt, moet opletten dat hij of zij er geen bacteriële infectie oploopt.

Maanden duurt die schandvlek voor ons land nu al, en niemand neemt ook maar enig initiatief om er een einde aan te maken. De burgemeester van Schaarbeek. Het Brussels Gewest. De minister van Migratie, Binnenlandse Zaken, de Dienst Vreemdelingenzaken... Noem ze op en de ene wijst naar de andere.

Is mijn indruk correct dat het vreemdelingenbeleid erop gericht is mensen af te schrikken naar ons land te komen door de levensomstandigheden tot een pure ellende te maken? We laten het gewoon gebeuren, net zoals we jonge kinderen in Koerdische of Syrische kampen laten vegeteren. Past ons land de verdragen over de Rechten van het Kind toe?

LUC VAN DER KELEN

Inhoud ↑